Bəs gözdəymə həqiqətən varmı, yoxsa bu sadəcə inancdır?

Mövzu ilə bağlı Ölkə.az-a danışan ilahiyyatçı Fərid Abdullah bildirib ki, gözə gətirmə ciddi məsələdir.

Onun sözlərinə görə, rəvayətlərdə də buna dair müvafiq dəlillər var:

“Gözə gətirmək kimi əməllər nəfsani mənşəli hesab edilir. Bir sözlə, bəzi nəfslər bədənlərindən kənara təsir edə bilirlər. Bəzən yol gedəndə nə isə hiss edirik. Dərhal başımızı qaldıranda eyvandan bizə kiminsə baxdığını görürük. Yaxud avtobusda gedəndə nə isə hiss edirik, üzümüzü çevirəndə isə kiminsə baxdığını görürük. Həm sünnilərin, həm də şiələrin hədis kitablarında gözdəyməni təsdiq edəcək çox sayda nəqllər mövcuddur. Müasir dövrümüzdə Qələm surəsinin axırıncı ayəsi ən çox yazılan Quran ayələrindəndir. İnsanların çoxu bu ayələri gözdəymə əleyhinə yazıb, üzərlərində daşıyırlar. Buna baxmayaraq bəzi insanlar var ki, gözdəyməni xurafat bilir və ona etina etmirlər”.

İlahiyyatçının fikrincə, elm inkişaf etdikcə insanın hansı potensiala malik olması da üzə çıxır:

“Amma bu bacarıq hər kəsdə bərabər və eyni deyil. Bəzi insanlar da daha güclüdür. Müasir məktəblər insan düşüncələrinin materiayaya çevrilə biləcəyi barədə çoxsaylı dəlillər gətiriblər. Artıq bu, qəbuledilən məsələdir. Xacə Nəsrəddin Tusi deyib ki, İbn Sina gözə gətirməni zənni işlərdən hesab edib. Amma Mola Sədra belə düşünüb ki, bəzi kəslərdə vəhmi qüvvə o həddə çata bilər ki, xarici maddələrə təsir edə bilər. Gözəgətirmə də buna aiddir. Bəzi elm adamları isə hesab edirlər ki, gözdə təcrübə yolu ilə inkişaf etdirilə bilən maqnit qüvvəsi var. Gözə gətirmə qeyri-ixtiyari bir haldır. Gözə gətirmənin daha çox həsəd hissi ilə yaxınlığı var. Əhli-beyt məktəbinin hədis kitablarında gözdəymədən qorunmaq üçün Fələq və Nas surələrini, Ayətül Kürsünü oxumaq tövsiyə edilib. Nəticə olaraq deyə bilərik ki, bu məsələni təsdiq edənlər də var, inkar edənlər də”.