Bəzən insan ac olmadığı halda soyuducunun qapısını açır, içəridəki məhsullara baxır və heç nə götürmədən qapını bağlayır. Bir neçə dəqiqə sonra isə eyni hərəkəti yenidən edə bilər.
Bu davranış həmişə aclıqla bağlı olmur. Bəzən insanın həqiqətən ehtiyacı olan şey yemək deyil, fasilə, stimul və ya məşğuliyyətdir.
Beyin niyə yemək axtarır?
Yemək yalnız aclığı aradan qaldırmır. Dad, qoxu, görünüş və gözlənilən zövq beyində mükafat mexanizmlərini də işə sala bilər.
Xüsusilə stress, yorğunluq və darıxmaq insanı yeməyə yönəldə bilər. Bu zaman mədə boş olmadığı halda belə insan “nəsə yemək” istəyir.
Soyuducunu açmaq vərdişə çevrilə bilər
Davranış təkrarlandıqca avtomatik xarakter ala bilər. İnsan işdən qalxır, mətbəxə gedir, soyuducunu açır və nə axtardığını özü də dəqiq bilmir.
Əslində burada məqsəd bəzən yemək deyil, gündəlik rutində kiçik dəyişiklik yaratmaqdır.
Telefonu əlinə almaq, sosial şəbəkəyə baxmaq və ya soyuducunu açmaq kimi hərəkətlər qısa müddətli diqqət dəyişikliyi yarada bilər.
Aclıqla iştahanı necə ayırmaq olar?
Bunun üçün sadə bir sual vermək olar:
“Qarşımdakı yemək yalnız sağlam bir məhsul olsaydı, yenə də onu yemək istəyərdimmi?”
Məsələn, insan həqiqətən acdırsa, qatıq, yumurta, tərəvəz və ya adi yemək də ona cəlbedici görünə bilər.
Əgər yalnız şirniyyat, çips və ya başqa konkret məhsul istəyirsə, burada fiziki aclıqdan çox iştaha və vərdiş rol oynaya bilər.
Soyuducunu boş yerə açmağın qarşısını necə almaq olar?
Bunun üçün hər dəfə mətbəxə getməzdən əvvəl özünüzdən “Mən həqiqətən acam, yoxsa sadəcə darıxıram?” soruşmaq kifayətdir.
Bir stəkan su içmək, qısa gəzinti etmək, bir neçə dəqiqə başqa işlə məşğul olmaq da kömək edə bilər.
Əsas məsələ yeməyi tamamilə qadağan etmək deyil. İnsan öz davranışının səbəbini anladıqda lazımsız qəlyanaltıları azaltmaq daha asan olur.
Bəzən soyuducunu açmağımızın səbəbi mədəmizin deyil, beynimizin “nəsə dəyişsin” istəyidir.
