Birinci Qarabağ müharibəsində itkin düşdüyü hesab edilən şəxslərdən biri də Ələkbər Əzizağa oğlu Babayev olub.
1992-ci il noyabrın 11-də Ağdərə rayonunda itkin düşən Ələkbərin nəşinin qalıqlarının Tərtər şəhər məzarlığında tapılması bir ailəyə və bütöv bir cəmiyyətə təsəlli gətirdi.
Şəhidin nəşinin ailəsinə təhvil verilməsi və təşkil olunan vida mərasimi Azərbaycanın hər bir vətəndaşı üçün dərin bir hörmətin təzahürüdür. Sabunçu rayonu, Bakıxanov qəsəbəsindəki evində keçirilən vida mərasimi təkcə bir ailənin itkisinə deyil, bütün xalqın ağrı-acısını paylaşan kütləvi bir toplaşmaya çevrilmişdi. Mərasimə yüzlərlə sakinin, qazilərin, şəhidin ailə üzvlərinin, həmçinin dövlət və ictimaiyyət nümayəndələrinin gəlməsi Vətən uğrunda canından keçən qəhrəmanların əbədi yaşadığını bir daha göstərir.
Bakı şəhəri, Sabunçu rayonu, Maştağa qəsəbəsində yerləşən Şəhidlər xiyabanında dəfn olunan Ələkbər Babayev adları Azərbaycan xalqının tarixinə yazılan şəhidlərin şərəfli siyahısına bir daha qayıtdı. Dəfn zamanı hərbi orkestrin ifasında səsləndirilən Dövlət Himni bu qəhrəmanların ruhuna ehtiram ifadəsi idi. Yaylım atəşi isə xalqımızın şəhidlərinin xatirəsini yaşatma əzmini təcəssüm etdirdi.
Birinci Qarabağ müharibəsində itkin düşmüş və illərlə gözlənilən qayıdışı sükutla əbədiyyətə yola salınan Ələkbər Babayevin həyat hekayəsi Azərbaycan xalqının Vətən uğrunda fədakarlığını və itkilər qarşısında sarsılmazlığını simvolizə edir.
Bu mərasimdə gözə çarpan sadə bir məqam, əslində xalqımızın şəhidlərinə olan ehtiramının böyük dəyərlər üzərində qurulduğunu göstərir: şəhidləri uğrunda canlarını verdikləri Vətənin torpağına qovuşdurmaq, onların qəlblərdə əbədiyyətə çevrilən adlarını gələcək nəsillərə bir miras olaraq saxlamaqdır. Ələkbər Babayevin həyat və şəhidlik yolu Azərbaycan gəncləri üçün bir örnəkdir.
