Tənhalıq hissi yaddaşa mənfi təsir göstərə bilər, lakin öz-özlüyündə demensiyanın birbaşa səbəbi deyil.
Azpost.info bildirir ki, The Conversation jurnalının məlumatına görə, bu nəticəyə müxtəlif ölkələrdən olan mütəxəssislər gəliblər.
Demensiya əhəmiyyətli dərəcədə yaddaş itkisi, idrak qabiliyyətinin azalması və gündəlik həyatda müstəqilliyin itirilməsi ilə xarakterizə olunan bir sıra vəziyyətlərə aiddir. Lakin idrakın azalması tam demensiyaya keçmədən baş verə bilər.
Alimlər 65-94 yaş arası 10.000-dən çox insanın məlumatlarını təhlil ediblər. Tədqiqatın əvvəlində onların hamısında demensiya əlamətləri müşahidə edilməyib, sağlam və tam müstəqil olublar. Onların vəziyyəti yaddaşın qiymətləndirilməsi və tənhalıq təcrübələri daxil olmaqla altı il ərzində izlənilib.
Məlumatların təhlili tənhalıq hissləri ilə yaddaşın azalması arasında əlaqəni aşkar edib, lakin demensiyaya birbaşa keçid müşahidə edilməyib. Tədqiqatçılar vurğulayırlar ki, bunlar iki əsaslı fərqli prosesdir.
Tənhalıq bir qayda olaraq təcrid olunmuş şəkildə mövcud deyil. Bir çox subyektdə diabet, hipertoniya, depressiv simptomlar və fiziki hərəkətsizlik kimi birgə mövcud olan amillər var idi ki, bunlar da özləri beyinə təsir göstərir. Bundan əlavə, tənhalıq subyektiv bir vəziyyətdir: o, sosial qarşılıqlı əlaqələrin sayından daha çox daxili yaxınlıq hissindən və dəstəyin mövcudluğundan asılıdır.
Mütəxəssislər hesab edirlər ki, sosial təcrid dərəcəsini ölçmək idrak geriləməsinin qarşısını almaq üçün faydalı ola bilər. Bununla belə, bunun bir ümidverici tərəfi də var: tənhalığın azaldılması yaddaşın yaxşılaşmasına səbəb ola bilər və zəngin sosial həyat ümumiyyətlə idrak funksiyasının qorunmasına kömək edir.
Beləliklə, tənhalığın demensiyanın inkişafı üçün əsas təsir olması ehtimalı az olsa da, ümumi zehni və idrak rifahının qorunmasında əhəmiyyətli bir komponent olaraq qalır.
