Bazar günü paytaxt sakinləri üçün fərqli bir rəng daşıyır. Kimisi dəniz kənarına tələsir, kimisi yeni açılan modern kafelərdə vaxt keçirir.
Amma elə bir dövr var idi ki, Bakıda bazar gününün əsas ritualı tamam fərqli idi: bilet kassalarının önündə uzanan uzun növbələr, divarları bəzəyən böyük, əllə çəkilmiş afişalar və içəridən gələn təzə popkorn yox, köhnə lentlərin o xüsusi qoxusu…
Bu gün Bakıda modern, geniş ekranlı onlarla sinema zalı var. Lakin şəhərin yaddaşında elə kinoteatrlar var ki, onlar sadəcə film izləmək üçün deyil, ilk görüşlər, unudulmaz dostluqlar və bütöv bir nəslin gəncliyi üçün sığınacaq idi. Gəlin, bu bazar günü Bakının o sehirli, retro məkanlarına qısa bir səyahət edək.
Şəhərin mərkəzindəki ilk dayanaq: “Araz” kinoteatrı
Fəvvarələr meydanının düz mərkəzində yerləşən “Araz” kinoteatrı sadəcə film baxmaq yeri deyil, həm də bakılıların əsas görüş növbəsi – “Arazın qabağı” idi. Kinoya bilet tapmayanda meydandakı fəvvarənin ətrafında gəzişmək, seans vaxtını gözləmək özü bir mədəniyyət idi.
Bu gün o binanın yanından keçəndə çoxumuz sadəcə kafelər və mağazalar görsək də, divarlar hələ də o köhnə səs-küyü, hind filmlərinə bilet tapmaq üçün yarışan insanların həyəcanını xatırlayır.
“Nizami” küçəsinin canlı tarixi: “Vətən” kinoteatrı
“Torqovı” ilə addımlayarkən mütləq qarşımıza çıxan, memarlığı ilə seçilən binalardan biri də keçmiş “Vətən” kinoteatrı idi. Bura Bakı elitasının, tələbələrin və şəhərə gələn qonaqların ən çox sevdiyi məkanlardan biri hesab olunurdu. Böyük ekranı, hündür tavanları və zalın o möhtəşəm akustikası “Vətən”i sadəcə bir kinoteatr deyil, həm də şəhər memarlığının incisinə çevirmişdi. İndi o böyük ekranlar olmasa da, binanın fasadı Bakının o canlı keçmişini yaşatmağa davam edir.
“Dostluq”, “Şəfəq” və digərləri…
Siyahını uzatmaq da olar: Yaxınlığında görüş təyin olunan, gənclərin sevimli məkanı “Dostluq” kinoteatrı, bir vaxtlar uşaqların cizgi filmləri üçün can atdığı, fərqli ab-havası olan “Şəfəq”, bir qədər kənarda yerləşsə də, öz auditoriyasını toplayan “Bakı” kinoteatrı.
Zaman dəyişdi, texnologiya inkişaf etdi. İndi smartfonumuzun bir toxunuşu ilə dünyanın istənilən filmini evimizdə izləyə bilirik. Amma etiraf edək ki, o köhnə bilet kassalarının, bilet tapan dostun üzündəki o qalibiyyət sevincinin və qaranlıq zalda proyektorun işığı altında keçən o 2 saatın dadı tamam fərqli idi.
Bəlkə də bu bazar günü köhnə Bakı filmlərindən birini açıb izləməyin, o günləri bir anlıq da olsa yad etməyin tam zamanıdır.
A.Əliyev
