İnsanlığın kökləri haradan gəlir və bizi biz edən ilk qığılcım necə yarandı? Bu sual əsrlərdir həm elmin, həm də fəlsəfənin ən böyük axtarış mövzusudur.
Paleoantropların Keniyada kəşf edilən və üzərindəki tam laboratoriya analizləri yeni başa çatan KNM-ER 64061 nömrəli unikal tapıntısı dərhal elmi jurnalların manşetinə çevrildi. Bu tapıntı ilk real insan əcdadımız hesab olunan Homo habilis (“Bacarıqlı insan”) növünə aid indiyə qədər tapılmış ən bütöv və qədim skeletdir.
Skeletdəki gizli detallar: Niyə indi biz buradayıq?
İndiyə qədər tarixdən əvvəlki dövrlərə aid tapılan qalıqlar adətən tək bir diş, çənə sümüyü və ya kəllə parçasından ibarət olurdu. Bu isə bütöv mənzərəni görməyə imkan vermirdi. Keniya tapıntısı isə elm adamlarına ilk dəfə olaraq bədənin anatomik quruluşunu, əl-ayaq nisbətlərini bütöv şəkildə skan etmək şansı verdi.
Skeletin əl sümüklərinin analizi göstərir ki, bu canlılar müasir insan kimi əşyaları bərk tutmaq və daş alətləri inanılmaz dəqiqliklə formalaşdırmaq qabiliyyətinə malik olublar. Məhz bu anatomik üstünlük onlara heyvan sümüklərini sındırmağa, ilik və zülal əldə etməyə şərait yaradıb. Bu isə beynin böyüməsinə təkan verən ən əsas faktor olub.
Bud və onurğa sümüklərinin birləşmə nöqtələri sübut edir ki, Homo habilis artıq ağaclardan tamamilə enərək savanna iqlimində uzun məsafələri qət edə bilən yetkin bir yürüş strukturuna sahib olub.
Bu kəşf sadəcə bir sümük yığını deyil. Bu, meşələrin yox olması fonunda dəyişən iqlimə uyğunlaşaraq sağ qalan və bu gün rəqəmsal dünyanı quran insan zəkasının ilk bioloji təməl daşıdır. Afrika çöllərində başlayan bu çətin mübarizə bir daha sübut edir ki, insan növünün ən güclü silahı onun fiziki gücü yox, adaptasiya və alət yaratmaq bacarığı olub.
